09/12/1946 - 13/04/1949

Tijdens de Processen van Neurenberg worden verschillende kopstukken van nazi-Duitsland berecht omwille van hun oorlogsmisdaden, maar niet voor genocide. Voor zoiets bestaat op dat moment immers nog geen juridisch en wetgevend kader en dat maakt het voor de rechters bijzonder moeilijk om een straf uit te spreken. Raphael Lemkin, de bedenker van de term ‘genocide’, vindt dit schandalig en houdt een vurig pleidooi om de misdaden gepleegd tijdens de Holocaust alsnog te bestraffen. Het mag echter niet baten en vervolgens richt hij zijn blik op de Verenigde Naties. Na het nodige lobbywerk zal dit uiteindelijk resulteren in de ondertekening van het Genocideverdrag in 1948.